Uszkodzenie łąkotek- do uszkodzenia łąkotki dochodzi z reguły przy silnym urazie na zgiętym kolanie. Pierwszym objawem jest silny wysięk. Często występują nagłe zablokowania ruchu w stawie, bolesność uciskowa na wysokości szpary stawowej jak i bolesny koniec zakresu zgięcia. Przy podejrzeniu uszkodzenia łąkotki niezbędne jest wykonanie badań diagnostycznych przede wszystkim USG. Uszkodzenie aparatu więzadłowego- do uszkodzenia dochodzi najczęściej przy silnym urazie.
Więzadło poboczne piszczelowe stabilizuje kolano w wyproście, w ruchu koślawienia (uciekania kolana do środka), rotacji zewnętrznej. Ulega uszkodzeniu w ruchu koślawiącym ruchach skrętnych, najczęściej razem z więzadłem krzyżowym przednim. Ma duże zdolności regeneracji. Uszkodzone nawet w stopniu III (czyli zerwane), może być z powodzeniem leczone zachowawczo - orteza (stabilizator), rehabilitacja. Więzadło poboczne strzałkowe - stabilizuje kolano w wyproście w ruchu szpotawienia (na zewnątrz). Rzadziej ulega uszkodzeniu. Najczęściej w urazie bezpośrednim, wraz z torebką i więzadłami tylno- bocznej części kolana. Niestety, najczęściej wymaga operacyjnej rekonstrukcji. Więzadło krzyżowe tylne - hamuje przesunięcie piszczeli ku tyłowi. Do uszkodzenia dochodzi w wyniku uderzenia w goleń przy zgiętym kolanie lub upadku na zgięte kolano. Rzadziej dochodzi do wyizolowanych uszkodzeń. W uszkodzeniu I i II stopnia dobrze leczą się zachowawczo. W III stopnia (przy zerwaniu) wymagają interwencji chirurgicznej. Więzadło krzyżowe przednie-stabilizator przedniego przesunięcia piszczeli, hamuje rotację wewnętrzną goleni. Najczęściej ulega uszkodzeniu w mechanizmie urazu skrętnego z wyprostem i koślawieniem. Podejrzenie zerwania tego więzadła wymaga najczęściej wykonania rezonansu magnetycznego, gdyż struktura ta jest słabo widoczna przy badaniu USG. Zerwane wymaga operacyjnej rekonstrukcji i rehabilitacji. Uprawianie sportu z uszkodzonym więzadłem często jest niemożliwe -dochodzi do dużej niestabilności, uciekania kolana. Po długim okresie niestabilności, może dojść do uszkodzenia łąkotek a potem do uszkodzenia chrząstki. Chondromalacja rzepki- jest to uszkodzenie chrząstki stawu rzepkowo-udowego. Dochodzi do niego najczęściej przez mikrourazy. Powodem są niewłaściwe obciążenia treningowe jak i niewystarczające przygotowanie organizmu do dużych obciążeń. Objawami chondromalacji są bóle, opuchnięcia okolicy rzepki po wysiłku, ból podczas schodzenia ze schodów, wypadów, skoków.
